ز باران هوا چون کف راد بود

پرآب خوش و میوه هر سو به بار

گل گونه گون گرد او صد هزار

ز خوشی زمین چون دل شاد بود

چو رنگ رخ یار شاخ از سمن

چو موی سر زنگی آب از شکن

خروش رباب و هواهای نای