ز خوشی زمین چون دل شاد بود

جزیری همه جای شادی و کام

پرآب خوش و میوه هر سو به بار

گل گونه گون گرد او صد هزار

ز باران هوا چون کف راد بود

چو رنگ رخ یار شاخ از سمن

چو موی سر زنگی آب از شکن