رساند به آزادی از بندگی

مدان به ز دانش یکی خواسته

که ناید هم از دهش کاسته

روان را بود مایه زندگی

بدین جایت از بد نگهبان بود

چو زایدر شدی توشه جان بود

ز دانش به اندر جهان هیچ نیست