شوند از برون گرسنه با نیاز

نه کم گردد از رنج روزی، نه بیش

دد و مرغ و نخچیر چندین هزار

نگه کن که چون روز گشت آشکار

چو شب شد همه سیر گردند باز

نه مر طمع را هستشان پیشه ای

نه دارند جز خوردن اندیشه ای