زدی پیش او زانوان بر زمین

فدا کردی از پیش آن بت روان

پرآتش یکی طشت رخشان ز زر

ز خیره سری بر نهادی به سر

همی خواندی از دل به مهرآفرین

چنین تاش دو دیده بگداختی

ز مژگان به رخسار بر تاختی