تو چون بفکنی زاسپ او دم و گوش

کند بچه خرگوش بر پشت شیر

یکی گفت کای ابله روز کور

همی دست با چرخ سایی به زور

که سرت اوفکندن تواند زدوش

به دل گرمی ار نکنی از روی پند

زبان باری از سرد گفتن ببند