که جفتی مرا چون تو آمد به جای

بلورین پیاله ز می لاله شد

کف می کش از لاله پر ژاله شد

سپهدار گفتا سپاس از خدای

گر از پیش دانستمی کار تو

همین فر و خوبی و دیدار تو

بدی دیر گه کان کمان پیش شاه