گر از پیش دانستمی کار تو

کف می کش از لاله پر ژاله شد

سپهدار گفتا سپاس از خدای

که جفتی مرا چون تو آمد به جای

همین فر و خوبی و دیدار تو

بدی دیر گه کان کمان پیش شاه

کشیدسمتی بر امید تو ماه