این چنین عزت صاحب نظران می داری

روزگاریست که ما را نگران می داری

مخلصان را نه به وضع دگران می داری

گوشه چشم رضایی به منت باز نشد

ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار

دست در خون دل پرهنران می داری

نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ