نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ

این چنین عزت صاحب نظران می داری

ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار

دست در خون دل پرهنران می داری

همه را نعره زنان جامه دران می داری

ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضور

چشم سری عجب از بی خبران می داری