همه را نعره زنان جامه دران می داری

ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار

دست در خون دل پرهنران می داری

نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ

ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضور

چشم سری عجب از بی خبران می داری

چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ