هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست

زان سوی هفت پرده به بازار می کشی

کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلف

هر دم به قید سلسله در کار می کشی

از خلوتم به خانه خمار می کشی

گفتی سر تو بسته فتراک ما شود

سهل است اگر تو زحمت این بار می کشی