رخش زرد و دیگر همه تن چو نیل

دو گوشش چون دو پرده پهن و دراز

برون رسته دندان چویشک گراز

ستبری دو باز و مه از ران پیل

همی ریخت غاز از غرنبیدنش

همی شد نوان که ز جنبیدنش

ز صدرش فزون ماهی خورده بود