به کشتیش بردند از آن ژرف غاز

دو دست و دو پایش به خم کمند

فرو بست و دندانش از بن بکند

گزید از سپه مرد بیش از شمار

همی غرقه شد کشتی از بار اوی

سپه خیره یکسر ز دیدار اوی

رسن های کشتی جدا هر کسی