رسن های کشتی جدا هر کسی

به کشتیش بردند از آن ژرف غاز

همی غرقه شد کشتی از بار اوی

سپه خیره یکسر ز دیدار اوی

ببستند بر دست و پایش بسی

چو هش یافت هرگاه گشتی دمان

گسستی فراوان رسن هر زمان