ببستند بر دست و پایش بسی

همی غرقه شد کشتی از بار اوی

سپه خیره یکسر ز دیدار اوی

رسن های کشتی جدا هر کسی

چو هش یافت هرگاه گشتی دمان

گسستی فراوان رسن هر زمان

زدی نعره ای سهمگین کز خروش