زدی نعره ای سهمگین کز خروش

ببستند بر دست و پایش بسی

چو هش یافت هرگاه گشتی دمان

گسستی فراوان رسن هر زمان

شدی کوه جنبان و دریا به جوش

جهان پهلوان پیبش دادآفرین

بسی کرد با مهر یاد آفرین