که دانایی از بهر او غم خورد

چه باید به گیتی چنین رنج برد

که آنکس که بی رنج بد هم بمرد

جهان آن نیرزد بر پرخرد

گرت غم نماید تو شو کام جوی

می آتش کن و غم بسوزان بروی

از آن پخته می لعل کن جام را