گرت غم نماید تو شو کام جوی

که آنکس که بی رنج بد هم بمرد

جهان آن نیرزد بر پرخرد

که دانایی از بهر او غم خورد

می آتش کن و غم بسوزان بروی

از آن پخته می لعل کن جام را

که پخته کند مردم خام را