که پخته کند مردم خام را

گرت غم نماید تو شو کام جوی

می آتش کن و غم بسوزان بروی

از آن پخته می لعل کن جام را

کرا با خمار گران تاب نیست

ورا چون کباب و می ناب نیست

همی می خور از بن ، مخور هیچ درد