ازو بستدی باز بودی خموش

هر آن گه که شه دست بفراشتی

وی آن جام می پیش او داشتی

چو خوردی به آواز گفتی که نوش

شراعی که از پر سیمرغ بود

بدادش پر از گوهر نابسود

دگر تاجی از گوهر شاهوار