دگر تاجی از گوهر شاهوار

ازو بستدی باز بودی خموش

شراعی که از پر سیمرغ بود

بدادش پر از گوهر نابسود

که شب شمع با او نبودی به کار

بدادش ز بیچاره تختی دگر

طرازیده بر پشت شیری ز زر