که شب شمع با او نبودی به کار

شراعی که از پر سیمرغ بود

بدادش پر از گوهر نابسود

دگر تاجی از گوهر شاهوار

بدادش ز بیچاره تختی دگر

طرازیده بر پشت شیری ز زر

که هر ساعت آن شیر جستی ز جای