گرانمایه مهر جهان کردگار

بر از کام و آرام برداشتند

سرشک خرد چون از ابر هنر

صدف یافت آن در شد مایه ور

گرفت از نگین خدایی نگار

تن ماه چهره گرانی گرفت

روان زاد سروش نوانی گرفت