منازید از آن شادمانی و ناز

نیوشید یکسر ز دل پند من

به یزدان پناهید تا از گزند

بودتان به هر دو جهان سودمند

که آرد سرانجام درد و گداز

بی اندرز هر گز مباشید کس

ببینید هر کار را پیش و پس