مکش پای از اندازه بیش از گلیم

دگر تا تویی یافه زینسان مگوی

به دشتی که گمراه گردی مپوی

مجوی آنچت آرد سرانجام بیم

مینداز سنگ گران از برت

که چون بازگردد فتد بر سرت

گر آزرم بابت نبودی ز بن