نشد دستش از جام روزی تهی

همی گفت کاو چون گرد زور و برز

ز من به بود گاه شمشیر و گرز

به یک سال از آن شادی و فرهی

نوندی سر سال نو کرد راست

خراج خداوند کابل بخواست

شه کابلی گفت و کاین نیست داد