دریغا جهان بی تو کشور ستان

بدی از دل و دست دریا و میغ

یکی مشت خاکی کنون ای دریغ

دریغا تهی از تو زابلستان

دریغا که بدخواه دلشاد گشت

دریغا که رنجت همه باد گشت

همی گرید ابر از دریغت به مهر