با تو دل دوزخ است و بی تو بهشت

هرچه هست ای عزیز هست از وی

بود تو چون بهانه یاوه مگوی

بی تو گل مسجدست و با تو کنشت

بی تو خود کارها همه کرده است

با تو کره نه پرورده است

تو تویی مهر و کین از آن آمد