مصرع دوم · شماره 38برسیدی به خلد و ناز و نعیمشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.35نفس را سال و ماه کوفته دار#36مرده انگارش و به جا بگذار#37چو تو فارغ شدی ز نفس لئیم#38برسیدی به خلد و ناز و نعیمانتخابشده39بیم و امید را به جای بمان#40چه کنی ننگ مالک و رضوان#41نیست را مسجد و کنشت یکیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 38 از «حکایت» است.سطر پیشینچو تو فارغ شدی ز نفس لئیم→سطر بعدیبیم و امید را به جای بمان←