مصرع نخست · شماره 39بیم و امید را به جای بمانشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36مرده انگارش و به جا بگذار#37چو تو فارغ شدی ز نفس لئیم#38برسیدی به خلد و ناز و نعیم#39بیم و امید را به جای بمانانتخابشده40چه کنی ننگ مالک و رضوان#41نیست را مسجد و کنشت یکیست#42سایه را دوزخ و بهشت یکیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «حکایت» است.سطر پیشینبرسیدی به خلد و ناز و نعیم→سطر بعدیچه کنی ننگ مالک و رضوان←