تا بود روح رزق نستاند

این یکی گفت می ندانی تو

او چه داند ز زندگانی تو

گفت روزی دهم همی داند

باز گفتند بی سبب ندهد

هرگز از بیدبن رطب ندهد

نیست دنیا ترا به هیچ سبیل