باز گفتند بی سبب ندهد

او چه داند ز زندگانی تو

گفت روزی دهم همی داند

تا بود روح رزق نستاند

هرگز از بیدبن رطب ندهد

نیست دنیا ترا به هیچ سبیل

نفرستدت ز آسمان زنبیل