نفس گوید مرا که هان ای پیر

که نبود آن زمان چنو عابد

گفت هر بامداد برخیزم

تا از این نفس شوم بگریزم

چه خوری بامداد کن تدبیر

بازگو مر مرا که تا چه خورم

منش گویم که مرگ و در گذرم