گوید آنگاه نفس من با من

چه خوری بامداد کن تدبیر

بازگو مر مرا که تا چه خورم

منش گویم که مرگ و در گذرم

که چه پوشم بگویمش که کفن

بعد از آن مر مرا سوال کند

آروزهای بس محال کند