آروزهای بس محال کند

گوید آنگاه نفس من با من

که چه پوشم بگویمش که کفن

بعد از آن مر مرا سوال کند

که کجا رفت خواهی ای دل کور

منش گویم خموش تا لب گور

تا مگر بر خلاف نفس نفس