کرده عقبی ز بهر دنیا رد

بس بود کبر و ناز یار ترا

با خدای ای پسر چه کار ترا

چکنی جنت و نعیم ابد

او ز تو حسبت تو می داند

چون تویی را به خود همی خواند

می کند بر تو عرضه حور و قصور