تو ببخشای بر گل و دل ما

چه حدیثست ای تو ای همه تو

ای یکی خدمت ستانه ت را

گرگ و یوسف نگارخانه ت را

که بکاهد غم دل از گل ما

تو نوازم که دیگران زفتند

تو پذیرم که دیگران گفتند