تو پذیرم که دیگران گفتند

تو ببخشای بر گل و دل ما

که بکاهد غم دل از گل ما

تو نوازم که دیگران زفتند

چه کنم با جز از تو هم نفسی

مرده ایشان مرا تو یار بسی

چه کنم زحمت تویی و دویی