مرده ایشان مرا تو یار بسی

تو نوازم که دیگران زفتند

تو پذیرم که دیگران گفتند

چه کنم با جز از تو هم نفسی

چه کنم زحمت تویی و دویی

چون یقین شد که من منم تو تویی

چه کنم با تو تف و دود همه