لعل و گوهر مگر به گوهر چشم

که ازین مهره چند می خواهی

گفت یک گرده و دو تا ماهی

نشناسد کسی چه داری خشم

پس چو این گوهر نداد خدای

این گهر را ببر تو ژاژ مخای

گرنخواهی که بر تو خندد خر