مصرع نخست · شماره 9گرنخواهی که بر تو خندد خرشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.6لعل و گوهر مگر به گوهر چشم#7پس چو این گوهر نداد خدای#8این گهر را ببر تو ژاژ مخای#9گرنخواهی که بر تو خندد خرانتخابشده10نزد گوهرشناس بر گوهر#11دست گوهرشناس به داند#12چون کف پای بر صدف راند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 9 از «حکایت» است.سطر پیشیناین گهر را ببر تو ژاژ مخای→سطر بعدینزد گوهرشناس بر گوهر←