مصرع نخست · شماره 13شوق ذوقت به دوزخ اندازدشاعرسناییاثرفی الشوققالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.10توبه ای از کلید دروازه ست#11شوق بی یار خود سرور بود#12یار خود از خدای دور بود#13شوق ذوقت به دوزخ اندازدانتخابشده14شوق شوقت چو حور بنوازد#15چون برون رفت جان ز دروازه#16دل کهنه ازو شود تازه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 13 از «فی الشوق» است.سطر پیشینیار خود از خدای دور بود→سطر بعدیشوق شوقت چو حور بنوازد←