بار حکمش به نور دیده کشد

جان به رغبت سپار کز انکار

نیست جان را در آن سرای شمار

کانکه دم با سر بریده کشد

سرنپیچیده ز حکم و امر خدای

بنشیند خموش بر یک جای

آتشی را همی کند تسلیم