دامن کوه را گریبان باز

آب رویش ببرده آب ملک

باد عزمش نشانده تاب فلک

کرد چون گرد ناوکش پرواز

شیر یزدان چو برگشادی چنگ

روی گردون شدی چو پشت پلنگ

صخره چون زخم تیغ دستش دید