روی گردون شدی چو پشت پلنگ

کرد چون گرد ناوکش پرواز

دامن کوه را گریبان باز

شیر یزدان چو برگشادی چنگ

صخره چون زخم تیغ دستش دید

جان به ساعت ز جسم او برمید

ذوالخمار از نهیب شمشیرش