این ابر چون یعقوب من وان گل چو یوسف در چمن

رطل گران هم حق دهد بهر سبکساران ما

بر خاک و دشت بی نوا گوهرفشان کرد آسمان

زین بی نوایی می کشند از عشق طراران ما

بشکفته روی یوسفان از اشک افشاران ما

یک قطره اش گوهر شود یک قطره اش عبهر شود

وز مال و نعمت پر شود کف های کف خاران ما