جعده بنت اشعث آن بد زن

کاندرین شرح نیست جای مقال

حق بگویم من از که اندیشم

آنچه باشد یقین شده پیشم

که ورا جام زهر داد به فن

که فرستاد مر ورا بر گوی

بر زمین زن سبوی بر لب جوی