بر زمین زن سبوی بر لب جوی

جعده بنت اشعث آن بد زن

که ورا جام زهر داد به فن

که فرستاد مر ورا بر گوی

آن که بودش که یافت این فرصت

که برو باد تا ابد لعنت

که پذیرفت ازو درم به الوف