جز به قول تو و تو در عالم

روز و شب دوست خواه و دشمن جوی

دل او جان مرد غمگین است

هیچ عیبش مکن که بی دینست

خور و خفاش را که دید بهم

بر سر من مزن که برپایم

زانکه من عالمم چنین بایم